Na vier seizoenen trok Driess Saddiki in 2022 met gemengde gevoelens de deur van het Koning Willem II stadion achter zich dicht. Zijn laatste wedstrijd was zijn honderdste voor Willem II, maar ook de dag waarop de club degradeerde. ‘Dat maakte mijn afscheid van de club en supporters nóg moeilijker’, zegt Saddiki in de week voor zijn sportieve terugkeer in Tilburg.
Drie dagen nadat Willem II op de slotdag van de Eredivisie degradeert, wordt bekend dat Saddiki naar Qatar vertrekt. Saddiki: ‘Dat wist ik natuurlijk al. En juist daarom was het voor mij nog belangrijker om met handhaving af te sluiten. Maar we hadden het niet meer in eigen hand en die 3-0 tegen FC Utrecht was niet genoeg. Ik wist dat mijn afscheid pijnlijk ging zijn, maar niet zó pijnlijk.’
Het is voor Saddiki het dieptepunt in een vooral prachtige tijd bij de Tricolores. ‘Als ik terugkijk kan ik zonder twijfel zeggen dat ik bij Willem II mijn beste tijd als voetballer had. Op een blessureperiode na speelde ik bijna alles, we hadden veel succes en ik voelde me enorm gewaardeerd door de supporters en mensen binnen de club.’
Hoogtepunt
Een jaar voor de degradatie weet Willem II zich in de laatste speelronde wél te handhaven. Fortuna Sittard wordt in een door coronaregels leeg stadion verslagen. ‘Na de wedstrijd stonden op de parkeerplaats achter de KingSide toch honderden supporters op ons te wachten. Ik wist niet dat handhaving zo veel emotie kon losmaken. We hebben de handhaving op de trappen met ze gevierd. Het is een van mijn meest bijzondere momenten bij de club.’
Geen Ibrox
Een geheel ander succes dat Saddiki meemaakt is Europees voetbal, met een thuiswedstrijd tegen de Schotse grootmacht Rangers FC als droomaffiche. Een uitwedstrijd in Glasgow wordt Willem II als gevolg van de pandemie door de neus geboord. ‘Het idee dat we met Willem II in het Ibrox-stadion tegenover de Rangers hadden gestaan, dat schiet nog wel eens door mijn hoofd’, zegt Saddiki weemoedig. ‘Niet dat we daar die 0-4 thuisnederlaag zouden wegpoetsen. Maar voor de club was het ondanks een leeg stadion een prachtige beleving geweest, toch?’
Kip uit de oven
Naast zijn sportieve vooruitgang, groeit Saddiki in Tilburg ook als persoon. ‘Ik woonde voor het eerst op mezelf. In Tilburg-Zuid, dichtbij de Aldi. Daardoor leerde ik om op eigen benen te staan. Daarnaast zocht ik graag teamgenoten op. Zo gingen Ché Nunnely, Leeroy Owusu en ik een keer per week kip uit de oven eten bij Elton Kabangu. Dat was vaste prik. Een paar jaar geleden toen Ella (Kabangu, red.) nog als enige bij Willem II zat, hebben we dat in de winterstop nog eens gedaan.’
Saddiki ligt niet alleen binnen de spelersgroep goed. Ook bij staf en kantoorpersoneel is de Marokkaanse Limburger een graag geziene gast. ‘Ilse van het spelershome was een tweede moeder voor me. Ze komt ook uit Limburg, kalde plat (praatte dialect, red.) tegen me en regelde echt alles voor me. Spelers komen en gaan, maar mensen zoals zij zijn echt goud waard voor Willem II.’
Ronaldo
Na zijn vertrek uit Nederland is Saddiki actief in Qatar, Saudi-Arabië en Turkije. Hij maakt onder andere door een blessure niet veel minuten, maar koestert de mooie momenten binnen de lijnen. ‘In Saudi-Arabië speelde ik tegen Cristiano Ronaldo, Luiz Gustavo en Talisca. Omdat ik als voetballer een laatbloeier was had ik nooit gedacht dat ik ooit met dat kaliber spelers op één veld zou staan.’
Nadat hij begin 2025 zijn contract bij Kasimpasa (Turkije) laat ontbinden, benadert Saddiki Teun Jacobs, VVV’s technisch directeur. ‘Ik mocht meetrainen en kreeg niet veel later een aanbod om te blijven. Die kans heb ik gegrepen. Ik wil heel graag weer de Saddiki van Willem II zijn, maar daarvoor moet ik eerst fysiek stabieler worden en meer minuten maken. Daar werk ik hard voor.’
Vrijdagmiddag rijdt de spelersbus van VVV de route naar Tilburg die Saddiki als zijn broekzak kent. ‘Heel mooi en gek tegelijk om als tegenstander terug naar Willem II te gaan. Ik zoek de mensen achter de schermen zeker even op.’
Bericht delen