Op 11 juni 1944, vandaag exact 82 jaar geleden, speelde Willem II in Eindhoven de finale om de Holdert beker, zoals de huidige KNVB beker destijds heette. Terwijl de Tweede Wereldoorlog nog gaande was, versloeg Willem II tweedeklasser Groene Ster uit het Limburgse Heerlerheide met 9-2. 

Willem II had de tactiek van Groene Ster ontrafelt en sneed keer op keer door de verdediging. Wim en Willy Engel scoren beiden drie keer in de tweede helft en spits Frans van Loon maakt twee doelpunten. De eindstand past uiteindelijk net op het scorebord: 9-2. De grootste uitslag ooit in een bekerfinale. 

Rood, wit en blauw
Legendarisch zijn de woorden die Bondsvoorzitter Karel Lotsy sprak bij de uitreiking van de beker: ‘Ik behoef u niet te zeggen wat rood, wit en blauw voor ons zegt. Het zijn uw kleuren. Het rood: de liefde voor uw club, maar ook voor uw vaderland. Het blauw: de trouw aan die club, maar ook aan uw vaderland’… Verder kwam Lotsy niet op de radio want zijn toespraak werd weggedraaid door de Duitse bezetter.

Holdert-beker
Het was toen nog niet de zilveren 'dennenappel' die we nu kennen, maar de zogenaamde Holdert-beker, vernoemd naar ondernemer Hak Holdert die de zilveren trofee in 1898 ter beschikking had gesteld. Het was de laatste keer dat de Holdert beker werd uitgereikd. Willem II retourneerde hem aan de bond, waarna hij na de oorlog zoek raakte. Een replica van de Holdert beker is sinds vorige maand in het Koning Willem II stadion te bewonderen in het hoofdgebouw. Daar staat hij gebroederlijk naast zijn opvolger: de in 1963 gewonnen Dennenappel.